Laatste dagje in Rome. Deze morgen te voet naar het Palazzo Corsini gewandeld. Normaal moest daar ook een Caravaggio hangen, maar deze toch niet gevonden. Het hele museum viel eigenlijk wat tegen. Er zijn maar een 6-tal kleine zalen. De werken hangen kriskras door elkaar en er staat ook nergens een vermelding van wie de schilder is ofzo. Mijn snelste museumbezoek ooit denk ik. Hierna nog doorgewandeld naar de Trastevere wijk. Gezien het vroege ochtenduur, hing er nog een slaperige sfeer in de wijk. Wel heel gezellige straatjes, leuke pleintjes, pittoreske kerkjes,... Precies een dorp in de stad.
Tegen 14u dan afscheid genomen van Rome om naar de luchthaven te gaan. Een muntje gooien in de Trevifontein hoefde niet, want ik weet zo ook wel dat ik hier zeker nog terug kom! Ciao Roma!
donderdag 12 september 2013
woensdag 11 september 2013
Rome - woensdag 11 september 2013
Vanmorgen teruggekeerd naar Galleria Borghese. Deze keer alles wat grondiger bekeken en ook de 2de versie van La Fornarina ontdekt (hing ergens in de hoogte boven een deur). De afwezige Caravaggio hing nog altijd in de Hermitage in Sint-Petersburg ondanks hij hier vandaag moest geweest zijn. Spijtig. Wel zwaar onder de indruk van Bernini's Apollo en Daphne, wat een werk om dit te beeldhouwen!
Tegen de middag de metro genomen tot buiten Rome om er de Centrale Montemartini te bezoeken. Hier waren dus geen toeristen te zien. De buitenwijken zijn natuurlijk ook niet zo mooi als het centrum. De centrale zelf is wel meer dan een bezoek waard. Hier staan beelden uit de Romeinse tijd tentoongesteld tussen oude machines. Heel geslaagde combinatie!!! Ideaal museum om eens gewoon door te wandelen en ondertussen mooie foto's te maken, ver weg van de drukte.
Tot slot toch nog een shopuurtje ingelast. De pret werd echter bedorven door Brussels Airlines die me moest sms'en om te melden dat ik binnen 24u moet vertrekken. Het besef valt zwaar.
Tegen de middag de metro genomen tot buiten Rome om er de Centrale Montemartini te bezoeken. Hier waren dus geen toeristen te zien. De buitenwijken zijn natuurlijk ook niet zo mooi als het centrum. De centrale zelf is wel meer dan een bezoek waard. Hier staan beelden uit de Romeinse tijd tentoongesteld tussen oude machines. Heel geslaagde combinatie!!! Ideaal museum om eens gewoon door te wandelen en ondertussen mooie foto's te maken, ver weg van de drukte.
Tot slot toch nog een shopuurtje ingelast. De pret werd echter bedorven door Brussels Airlines die me moest sms'en om te melden dat ik binnen 24u moet vertrekken. Het besef valt zwaar.
dinsdag 10 september 2013
Rome - dinsdag 10 september 2013
Deze morgen de Santa Maria della Concezione bezocht. De kerk zelf niet gezien, want die was niet toegankelijk. Er is wel een erg mooi museum aan de kerk dat vertelt over het leven van de kapucijnen. Heel veel van hun bezittingen (hoewel ze er niet veel mochten hebben) werden er tentoongesteld. Ook een nog bebloede geselkat. Het pronkstuk was een alweer adembenemende Caravaggio. Deze keer wel veel minder toeristen die naar het doek kwamen kijken en de meesten liepen er gewoon voorbij, niet wetende van wie het is.
In de crypte van de kerk ook een aantal kapellen gezien die volledig ingericht zijn met de botten en schedels van zo een 4000 overleden Kapucijnen. Hier en daar ook nog volledige geraamtes zichtbaar. Het is behoorlijk luguber, maar ergens ook wel heel kunstzinnig en sereen.
Op weg naar het Musei Capitolini op een terrasje gezeten en gnocchi gegeten. Omdat ik er zat kwamen er ook nog een aantal andere alleenstaande reizigers eten, onder andere een man uit Oostenrijk en een Duits meisje.
Het Musei Capitolini is eigenlijk 1 grote teleurstelling, tenzij voor wie van bustes houdt. Ware het niet dat er 2 erg mooie Caravaggio's hangen, was ik er zeker niet naartoe gegaan. Eigenlijk is de hele pinacoteca wel mooi, maar die neemt slechts een heel klein deel van het museum in beslag. Het beeldje van romelus en remus was wel nog leuk. Verder een verschrikkelijk saai museum. Ik begrijp niet waarom de Caravaggio's daar moeten hangen.
Toen ik buiten kwam begon het net te regenen, dus snel naar het pantheon gelopen. Helaas waren er enkel nog maar druppels toen ik er aan kwam. Onmogelijk om ze op foto te krijgen, toch nog een half uur gewacht, maar de stortbui bleef uit.
Besloten om langs de via del corso terug te keren, en helaas toen ik daar halverwege was in een enorme onweersbui terechtgekomen. Niet meer terug naar het pantheon gelopen.
Was heel grappig om te zien hoeveel parapluverkopers er plots opdoken.
In de crypte van de kerk ook een aantal kapellen gezien die volledig ingericht zijn met de botten en schedels van zo een 4000 overleden Kapucijnen. Hier en daar ook nog volledige geraamtes zichtbaar. Het is behoorlijk luguber, maar ergens ook wel heel kunstzinnig en sereen.
Op weg naar het Musei Capitolini op een terrasje gezeten en gnocchi gegeten. Omdat ik er zat kwamen er ook nog een aantal andere alleenstaande reizigers eten, onder andere een man uit Oostenrijk en een Duits meisje.
Het Musei Capitolini is eigenlijk 1 grote teleurstelling, tenzij voor wie van bustes houdt. Ware het niet dat er 2 erg mooie Caravaggio's hangen, was ik er zeker niet naartoe gegaan. Eigenlijk is de hele pinacoteca wel mooi, maar die neemt slechts een heel klein deel van het museum in beslag. Het beeldje van romelus en remus was wel nog leuk. Verder een verschrikkelijk saai museum. Ik begrijp niet waarom de Caravaggio's daar moeten hangen.
Toen ik buiten kwam begon het net te regenen, dus snel naar het pantheon gelopen. Helaas waren er enkel nog maar druppels toen ik er aan kwam. Onmogelijk om ze op foto te krijgen, toch nog een half uur gewacht, maar de stortbui bleef uit.
Besloten om langs de via del corso terug te keren, en helaas toen ik daar halverwege was in een enorme onweersbui terechtgekomen. Niet meer terug naar het pantheon gelopen.
Was heel grappig om te zien hoeveel parapluverkopers er plots opdoken.
maandag 9 september 2013
Rome - maandag 9 september 2013
Opgestaan vol in beten in alle kleuren, formaten en diktes. Wellicht nog een restant van mijn bezoek aan het oude Rome gisteren.
Op maandag zijn alle musea dicht, dus gekozen om een wandeling te maken langs alle plaatsen die aan Caravaggio gelinkt zijn.
De tocht begonnen met de Santa Maria del Popolo. Mooie kerk, hoewel ik toch moest zoeken over welke kerk het precies ging want er staan er 3 op het plein. De kerk is vooral beroemd door haar Chigi-kapel (rijke familie bankiers). Hierna een stukje door het Borghesepark gewandeld richting de Via Veneto. In een zijstraat hiervan ligt de woning van de ambassadeur van de VS. Caravaggio maakte in deze woning een plafondfresco. Helaas niet te bezoeken.
Dan langs de Palazzo Barberini richting Piazza Madama gegaan. Eerst een tussenstop gehouden in een heel gezellige trattoria met amper 5 tafeltjes. Heerlijke bruschetta gegeten ( de tomaten lagen op de mozarella en niet omgekeerd) en ravioli met ricotta en spinazie. Achteraf ontdekt dat het restaurant in de Via della Scrofa lag. Dit is de straat waar Caravaggio per ongeluk iemand vermoordde.
In het gigantische Palazzo Madama woonde hij. Nu ziet het er een vrij officieel gebouw uit, met veel politie.
In de San Luigi dei Francesi 3 enorme werken van hem gezien over het leven van Mattheus. Het was er heel druk. Er ook een Brit ontmoet die ik deze morgen ook al in de Santa Maria del Popolo zag. Blijkbaar ook een Caravaggiofan. Hij liep al de hele dag te sleuren met een boek over de schilder en was ook bezig aan een wandeling langs alle werken.
Even later in de Sant'Agostino stond ik naar de prachtige Madonna met de pelgrims te kijken toen de Brit weer opdook. Hem daarna niet meer gezien, maar mijn wandeling liep ook op zijn einde.
Dan te voet terug richting B&B gegaan, traditiegetrouw met een gelato. Weer heel wat kilometers afgelegd vandaag.
Op maandag zijn alle musea dicht, dus gekozen om een wandeling te maken langs alle plaatsen die aan Caravaggio gelinkt zijn.
De tocht begonnen met de Santa Maria del Popolo. Mooie kerk, hoewel ik toch moest zoeken over welke kerk het precies ging want er staan er 3 op het plein. De kerk is vooral beroemd door haar Chigi-kapel (rijke familie bankiers). Hierna een stukje door het Borghesepark gewandeld richting de Via Veneto. In een zijstraat hiervan ligt de woning van de ambassadeur van de VS. Caravaggio maakte in deze woning een plafondfresco. Helaas niet te bezoeken.
Dan langs de Palazzo Barberini richting Piazza Madama gegaan. Eerst een tussenstop gehouden in een heel gezellige trattoria met amper 5 tafeltjes. Heerlijke bruschetta gegeten ( de tomaten lagen op de mozarella en niet omgekeerd) en ravioli met ricotta en spinazie. Achteraf ontdekt dat het restaurant in de Via della Scrofa lag. Dit is de straat waar Caravaggio per ongeluk iemand vermoordde.
In het gigantische Palazzo Madama woonde hij. Nu ziet het er een vrij officieel gebouw uit, met veel politie.
In de San Luigi dei Francesi 3 enorme werken van hem gezien over het leven van Mattheus. Het was er heel druk. Er ook een Brit ontmoet die ik deze morgen ook al in de Santa Maria del Popolo zag. Blijkbaar ook een Caravaggiofan. Hij liep al de hele dag te sleuren met een boek over de schilder en was ook bezig aan een wandeling langs alle werken.
Even later in de Sant'Agostino stond ik naar de prachtige Madonna met de pelgrims te kijken toen de Brit weer opdook. Hem daarna niet meer gezien, maar mijn wandeling liep ook op zijn einde.
Dan te voet terug richting B&B gegaan, traditiegetrouw met een gelato. Weer heel wat kilometers afgelegd vandaag.
zondag 8 september 2013
Rome - zondag 8 september 2013
De dag begonnen met een bezoek aan het Colloseum. Dank zij de Roma Pass die ik gisteren kocht, kon ik een rij van zeker 2 uren overslaan en was ik op 5' binnen. Eerst vond ik er niet zo veel aan. Maar naarmate ik er meer begon over te lezen, begon ik het interessanter en interessanter te vinden. Het Colloseum is vandaag de dag zelfs een Heilige plaats omdat hier zoveel christenen zouden gesneuveld zijn. Er zouden hier 75.000 toeschouwers binnen gekunnen hebben. De zitjes waren helaas niet meer zichtbaar want die waren van marmer en dat marmer werd gebruikt voor de bouw van de Sint-Pieters basiliek, de palazzo's... Eigenlijk is het marmer een beetje overal, behalve waar het hoort te zijn. Onder het podium liep ook een gans buizencomplex om het bloed weg te voeren. Er zijn hier heel veel mensen, zebra's, hyena's, giraffen,...gesneuveld tijdens gevechten. Enkel die zebra's en giraffen blijven mij toch nog een raadsel hoor.
Hierna langs de Arc van Constantijn gewandeld. Heel veel toeristen waren vol bewondering voor de bouwkunst ervan. Moest toch even lachen, want kunsthistorisch gezien is deze Arc waardeloos. Alle beelden erop zijn afkomstig van andere gebouwen want de Arc werd gebouwd op een moment dat de Romeinse kunst in verval stond. Zelf de afbeelding van Constantijn is eigenlijk een beeld van Marcus Aurelius, maar het werd bijgewerkt om zo goed mogelijk op Constantijn te lijken.
De hele namiddag doorgebracht op de Palatijn tussen de Romeinse restanten van nederzettingen en vooral de pijnbomen. Het was zodanig warm vandaag (ondanks de zon eigenlijk niet scheen), dat ik zowat elk bankje op de Palatijn uitgeprobeerd heb. Iedere keer tot er weer een wesp rond mij kwam zoemen. Eigenlijk is het een prachtig plekje in Rome en het is indrukwekkend hoeveel er nog overblijft van al die oude gebouwen.
Hierna naar het Forum Romanum gewandeld. Het was er eigenlijk nog warmer, en hierdoor komt het dat ik maar de helft ervan gezien heb. De andere helft had ik vanop een bankje op de Palatijn vanuit de verte kunnen waarnemen. En de hitte werkte zodanig op mijn gemoed dat ik geen stenen meer kon zien, laat staan erover kon nadenken.
Aan een kraampje iets om te drinken gekocht, maar daar ruzie gemaakt (hij in het Italiaans, ik in het Nederlands). Het flesje dat ik kreeg plakte langs alle kanten en kwam precies rechtstreeks uit de vuilnisbak, dus is het logisch dat ik een andere flesje vraag dacht ik? Meneer was in zijn eer gekrenkt. Een oude man verkleed als gladiator kwam er nog bij staan, en niet veel later kwam er ook een romeinse keizer bij, en het begon op de Comedia dell'arte te lijken, dus moest ik mij wel overgeven. Dan maar bij een vriendelijke Turk aan zijn kraampje geweest en die was heel blij.
Te voet van het Colloseum, langs de Via del Corso terug naar de B&B gestapt. Was toch een hele wandeling. De Via del Corso viel ietwat tegen, heel veel winkels maar niks bijzonders. Van elk kledingstuk zijn er maar een kleine S en een kleine M te vinden. Dus helemaal niks voor de Vlaamse vrouw met stevige botten.
Hierna langs de Arc van Constantijn gewandeld. Heel veel toeristen waren vol bewondering voor de bouwkunst ervan. Moest toch even lachen, want kunsthistorisch gezien is deze Arc waardeloos. Alle beelden erop zijn afkomstig van andere gebouwen want de Arc werd gebouwd op een moment dat de Romeinse kunst in verval stond. Zelf de afbeelding van Constantijn is eigenlijk een beeld van Marcus Aurelius, maar het werd bijgewerkt om zo goed mogelijk op Constantijn te lijken.
De hele namiddag doorgebracht op de Palatijn tussen de Romeinse restanten van nederzettingen en vooral de pijnbomen. Het was zodanig warm vandaag (ondanks de zon eigenlijk niet scheen), dat ik zowat elk bankje op de Palatijn uitgeprobeerd heb. Iedere keer tot er weer een wesp rond mij kwam zoemen. Eigenlijk is het een prachtig plekje in Rome en het is indrukwekkend hoeveel er nog overblijft van al die oude gebouwen.
Hierna naar het Forum Romanum gewandeld. Het was er eigenlijk nog warmer, en hierdoor komt het dat ik maar de helft ervan gezien heb. De andere helft had ik vanop een bankje op de Palatijn vanuit de verte kunnen waarnemen. En de hitte werkte zodanig op mijn gemoed dat ik geen stenen meer kon zien, laat staan erover kon nadenken.
Aan een kraampje iets om te drinken gekocht, maar daar ruzie gemaakt (hij in het Italiaans, ik in het Nederlands). Het flesje dat ik kreeg plakte langs alle kanten en kwam precies rechtstreeks uit de vuilnisbak, dus is het logisch dat ik een andere flesje vraag dacht ik? Meneer was in zijn eer gekrenkt. Een oude man verkleed als gladiator kwam er nog bij staan, en niet veel later kwam er ook een romeinse keizer bij, en het begon op de Comedia dell'arte te lijken, dus moest ik mij wel overgeven. Dan maar bij een vriendelijke Turk aan zijn kraampje geweest en die was heel blij.
Te voet van het Colloseum, langs de Via del Corso terug naar de B&B gestapt. Was toch een hele wandeling. De Via del Corso viel ietwat tegen, heel veel winkels maar niks bijzonders. Van elk kledingstuk zijn er maar een kleine S en een kleine M te vinden. Dus helemaal niks voor de Vlaamse vrouw met stevige botten.
zaterdag 7 september 2013
Rome - zaterdag 7 september 2013
Deze morgen het Palazzo Barberini bezocht. Dit was het 'stulpje' van Maffei Barberini, later paus Urbanus VIII. Prachtig museum met een schat aan Italiaanse schilderkunst. Onder andere La Fornarina van Rafael en alweer 3 buitengewoon mooie Caravaggio's. Het museum bestaat uit 2 verdiepingen die te bereiken zijn via een gigantische trap, ontworpen door Bernini.
Na het museumbezoek wat rondgelopen in de buurt en een bezoek gebracht aan de Trevifontein. Ik dacht oorspronkelijk dat ook dit weer iets was voor de toeristen, maar ik moet mijn mening herzien, ze is echt wel indrukwekkend en vooral veel groter dan ik dacht. En de toeristen, die zullen er voor een reden zijn.
De grootste hitte doorgebracht op een terrasje in de schaduw met een pizza met artisjokken op. Terug zeer lekker. Ondertussen kan ik ook al een hele lijst met telefoonnummers aanleggen. Een paar dagen Rome zijn echt wel schitterend voor het zelfvertrouwen van een vrouw.
Het plan was om hierna nog eens rond te lopen in de buurt, maar ik was blijven lopen en lopen en ik zag voortdurend nieuwe dingen waardoor ik plots weer kilometers verder zat. Dan nog meer dan een uur terug gewandeld omdat ik toch de Trevifontein nog eens bij valavond wou zien. Een gelato bij San Crispino gaan halen met wilde honing en gember en kaneel. Aanrader. Ook het verschil tussen ijs en gelato ontdekt. Blijkbaar wordt gelato op een hogere temperatuur gemaakt. Weeral iets bijgeleerd.
Na het museumbezoek wat rondgelopen in de buurt en een bezoek gebracht aan de Trevifontein. Ik dacht oorspronkelijk dat ook dit weer iets was voor de toeristen, maar ik moet mijn mening herzien, ze is echt wel indrukwekkend en vooral veel groter dan ik dacht. En de toeristen, die zullen er voor een reden zijn.
De grootste hitte doorgebracht op een terrasje in de schaduw met een pizza met artisjokken op. Terug zeer lekker. Ondertussen kan ik ook al een hele lijst met telefoonnummers aanleggen. Een paar dagen Rome zijn echt wel schitterend voor het zelfvertrouwen van een vrouw.
Het plan was om hierna nog eens rond te lopen in de buurt, maar ik was blijven lopen en lopen en ik zag voortdurend nieuwe dingen waardoor ik plots weer kilometers verder zat. Dan nog meer dan een uur terug gewandeld omdat ik toch de Trevifontein nog eens bij valavond wou zien. Een gelato bij San Crispino gaan halen met wilde honing en gember en kaneel. Aanrader. Ook het verschil tussen ijs en gelato ontdekt. Blijkbaar wordt gelato op een hogere temperatuur gemaakt. Weeral iets bijgeleerd.
vrijdag 6 september 2013
Rome - vrijdag 6 september 2013
Uitgeslapen tot 09.00 en dan naar Castel Sant'Angelo getrokken. Hier zou de aartsengel verschenen zijn als teken dat de pest gedaan was. Vandaar de naam van de burcht en de engel op de top. Puccini gebruikte de burcht ook als decor voor Tosca's zelfmoord. Ikzelf vond het vooral een mengelmoes van bouwstijlen, maar dit kan ook niet anders gezien de verschillende functies de burcht in de loop der eeuwen gehad heeft. Toch de moeite om te bezoeken. Beneden zijn er nog oude middeleeuwse cellen, om boven te eindigen met rijkelijk ingerichte pauselijke kamers. Vooral de kamer waar Beatrice Cenci ter dood veroordeeld en onthoofd werd voor de moord op haar vader (die haar wel lastig viel) vond ik indrukwekkend.
De Engelenbrug over gewandeld. De beelden zijn van Bernini en hebben elk een verschillend voorwerp van kruisiging vast. Nu staan er tussen de echte beelden ook veel menselijke beelden die ik niet altijd begreep. Waarom zou een groep personen onder een zwarte vuilzak kruipen? En waarom zit er een oranje man in kleermakerszit op de grond met in zijn hand een stok waarop dan weer een andere oranje man ook in kleermakerszit zit?!
Hierna richting Piaza Navona gestapt. Is een leuk pleintje met in het midden heel veel kunstenaars en langs de zijkanten veel te dure terrasjes. Vooral in het leven geroepen voor toeristen denk ik dan.
Iets verderop, op een kleiner plein met minder toeristen genoten van een spaghetti vongole. De lekkerste die ik al at.
De namiddag dan gestart met een zoektocht naar het Doria-Pamphili museum. De kaart in mijn reisgids klopte niet met de werkelijkheid en ik bleef maar in de verkeerde richting zoeken. Toen ik het bijna opgaf, dan toch gevonden. Dit museum is privé en behoort tot de heel rijke Pamphili familie. De prins zelf sprak de audiogids in en het moet gezegd, hij heeft een aangename stem. De palazzo zelf is enorm mooi, met groene en blauwe en fluwelen zalen en een overvloed aan schilderijen aan de muren. Volgens mij is dit de vergeten parel van Rome, want ik liep er haast alleen rond. In de lelijkste zaal echter ( en ze was echt lelijk, want ze leek op een grote garage) hingen 3 Caravaggio's. Er hing ook nog een kopie van zijn 'rust tijdens de vlucht naar Egypte'. Het origineel was op verplaatsing geloof ik. 'Magdalena' was wel te zien; een zeer mooi ingetogen werk.
Fantastisch museum, je mag je wel niet ergeren aan de schilderijen die niet recht aan de muren hangen.
De Santa Maria Sopra Minerva ook eens binnengewandeld. Hier is de olifant van Bernini te zien en in de kerk zelf ligt de H. Catharina van Siena begraven.
En omdat we toch in de buurt waren ook het Pantheon eens bekeken. Technisch is dit een meesterwerk, maar persoonlijk vond ik dit gewoon een ronde kerk.
Van hier te voet richting B&B gegaan, de afstand toch een beetje onderschat....
De Engelenbrug over gewandeld. De beelden zijn van Bernini en hebben elk een verschillend voorwerp van kruisiging vast. Nu staan er tussen de echte beelden ook veel menselijke beelden die ik niet altijd begreep. Waarom zou een groep personen onder een zwarte vuilzak kruipen? En waarom zit er een oranje man in kleermakerszit op de grond met in zijn hand een stok waarop dan weer een andere oranje man ook in kleermakerszit zit?!
Hierna richting Piaza Navona gestapt. Is een leuk pleintje met in het midden heel veel kunstenaars en langs de zijkanten veel te dure terrasjes. Vooral in het leven geroepen voor toeristen denk ik dan.
Iets verderop, op een kleiner plein met minder toeristen genoten van een spaghetti vongole. De lekkerste die ik al at.
De namiddag dan gestart met een zoektocht naar het Doria-Pamphili museum. De kaart in mijn reisgids klopte niet met de werkelijkheid en ik bleef maar in de verkeerde richting zoeken. Toen ik het bijna opgaf, dan toch gevonden. Dit museum is privé en behoort tot de heel rijke Pamphili familie. De prins zelf sprak de audiogids in en het moet gezegd, hij heeft een aangename stem. De palazzo zelf is enorm mooi, met groene en blauwe en fluwelen zalen en een overvloed aan schilderijen aan de muren. Volgens mij is dit de vergeten parel van Rome, want ik liep er haast alleen rond. In de lelijkste zaal echter ( en ze was echt lelijk, want ze leek op een grote garage) hingen 3 Caravaggio's. Er hing ook nog een kopie van zijn 'rust tijdens de vlucht naar Egypte'. Het origineel was op verplaatsing geloof ik. 'Magdalena' was wel te zien; een zeer mooi ingetogen werk.
Fantastisch museum, je mag je wel niet ergeren aan de schilderijen die niet recht aan de muren hangen.
De Santa Maria Sopra Minerva ook eens binnengewandeld. Hier is de olifant van Bernini te zien en in de kerk zelf ligt de H. Catharina van Siena begraven.
En omdat we toch in de buurt waren ook het Pantheon eens bekeken. Technisch is dit een meesterwerk, maar persoonlijk vond ik dit gewoon een ronde kerk.
Van hier te voet richting B&B gegaan, de afstand toch een beetje onderschat....
donderdag 5 september 2013
Rome - donderdag 5 september 2013
Vanmorgen vroeg opgestaan met het idee van een rustig dagje rondlopen in het Vaticaan. Om 9u mocht ik al binnen in het Vaticaans Museum. En ik mocht dankzij mijn online gekocht ticket ook onmiddellijk binnen, in tegenstelling tot al die duizenden mensen die voor uren in een rij stonden de wachten. Lucky me!
Ook zo een audiogids aangeschaft om toch een beetje info te krijgen en ik kreeg ook een plattegrond. Helaas bleef het een doolhof....
De dag dus begonnen met het netjes volgen van de cijfers voor de audiogids en vooral met het zoeken van de juiste weg om alles in de juiste volgorde te zien. Een paar uur en vooral een paar kilometers later helemaal geen zin meer om nog verder al die uitleg te aanhoren. Vooral de drukte is heel vermoeiend. Dus om uit te rusten mij weer een uurtje terug getrokken in de Etruskische zalen waar ik zowat alleen rondliep. Tja de potten en glasscherven moet je er wel bijnemen. Nog een paar uur later de zalen van Rafael kunnen bereiken. Ze worden overspoeld door toeristen, en vooral door die vervelende groepen, maar ze zijn prachtig. Eigenlijk geldt dit voor het hele Vaticaans museum. En qua kunst zijn alle werken waar ik ooit op school over leerde hier 'live' te zien.
De Sixtijnse kapel was uiteraard indrukwekkend, vooral wetende dat Michelangelo eigenlijk liever beeldhouwer was en een hekel had aan schilderen. Ook hier stonden enorm veel toeristen op elkaar geplakt, maar het was minder storend dan in de andere zalen. Misschien ook omdat er om de 5' omgeroepen wordt dat het stil moet zijn en dat er geen foto's mogen genomen worden (ik dacht dat dit vanzelfsprekend was).
Hierna richting pinacoteca gegaan, was eigenlijk ook de hoofdreden van mijn bezoek aan het Vaticaan. Enkele mooie wandtapijten van Vlaamse meesters en veel religieuze oude schilderijen zijn hier te zien. Ben hier allemaal rap overgegaan ten voordele van Caravaggio's kruisafneming. Was toch het mooiste werk dat hier te zien was, en ik was niet alleen die er zo over dacht.
Tegen 3u, met grote honger, buitengekomen uit de musea. De zalen over de postzegel en de koetsen heb ik zelf niet meer gezien. In plaats daarvan bekomen op een heerlijk terrasje in de schaduw en genietend van een pizza.
Vol goede moed tegen 16.30 gaan aanschuiven om de Sint-Pieters basiliek binnen te mogen. Het leek een rij van uren, maar op 20' stond ik al binnen. Vond dit een heel indrukwekkende plek. Alles is overladen met goud en marmer en er loopt een mengelmoes van geestelijken en toeristen rond die zorgen voor een apparte sfeer.
Besloten om ook de koepel te gaan bezoeken. Ik kocht een kaartje om de lift te gebruiken. Heel zwak, maar na de lift moesten er nog meer dan 300 trappen opgelopen worden en ik deed ook al heel veel kilometers vandaag. Die 300 trappen waren echter enorm akelig. Absoluut niet voor mensen met claustrofobie. Op een bepaald moment was er geen trapleuning meer, maar een los touw dat naar beneden bengelde om ons aan vast te houden. De muren liepen ook heel schuin en de trappen waren vreselijk smal. Ik was beslist niet alleen die stond te trillen op haar benen. Het uitzicht boven was heel mooi. Ondertussen ook een stukje van een mis kunnen meevolgen vanuit de koepel. Was ook niet voor mensen met hoogtevrees. Dan wel weer helemaal te voet terug naar beneden gelopen.
De gelato was dubbel en dik verdiend vandaag!
Ook zo een audiogids aangeschaft om toch een beetje info te krijgen en ik kreeg ook een plattegrond. Helaas bleef het een doolhof....
De dag dus begonnen met het netjes volgen van de cijfers voor de audiogids en vooral met het zoeken van de juiste weg om alles in de juiste volgorde te zien. Een paar uur en vooral een paar kilometers later helemaal geen zin meer om nog verder al die uitleg te aanhoren. Vooral de drukte is heel vermoeiend. Dus om uit te rusten mij weer een uurtje terug getrokken in de Etruskische zalen waar ik zowat alleen rondliep. Tja de potten en glasscherven moet je er wel bijnemen. Nog een paar uur later de zalen van Rafael kunnen bereiken. Ze worden overspoeld door toeristen, en vooral door die vervelende groepen, maar ze zijn prachtig. Eigenlijk geldt dit voor het hele Vaticaans museum. En qua kunst zijn alle werken waar ik ooit op school over leerde hier 'live' te zien.
De Sixtijnse kapel was uiteraard indrukwekkend, vooral wetende dat Michelangelo eigenlijk liever beeldhouwer was en een hekel had aan schilderen. Ook hier stonden enorm veel toeristen op elkaar geplakt, maar het was minder storend dan in de andere zalen. Misschien ook omdat er om de 5' omgeroepen wordt dat het stil moet zijn en dat er geen foto's mogen genomen worden (ik dacht dat dit vanzelfsprekend was).
Hierna richting pinacoteca gegaan, was eigenlijk ook de hoofdreden van mijn bezoek aan het Vaticaan. Enkele mooie wandtapijten van Vlaamse meesters en veel religieuze oude schilderijen zijn hier te zien. Ben hier allemaal rap overgegaan ten voordele van Caravaggio's kruisafneming. Was toch het mooiste werk dat hier te zien was, en ik was niet alleen die er zo over dacht.
Tegen 3u, met grote honger, buitengekomen uit de musea. De zalen over de postzegel en de koetsen heb ik zelf niet meer gezien. In plaats daarvan bekomen op een heerlijk terrasje in de schaduw en genietend van een pizza.
Vol goede moed tegen 16.30 gaan aanschuiven om de Sint-Pieters basiliek binnen te mogen. Het leek een rij van uren, maar op 20' stond ik al binnen. Vond dit een heel indrukwekkende plek. Alles is overladen met goud en marmer en er loopt een mengelmoes van geestelijken en toeristen rond die zorgen voor een apparte sfeer.
Besloten om ook de koepel te gaan bezoeken. Ik kocht een kaartje om de lift te gebruiken. Heel zwak, maar na de lift moesten er nog meer dan 300 trappen opgelopen worden en ik deed ook al heel veel kilometers vandaag. Die 300 trappen waren echter enorm akelig. Absoluut niet voor mensen met claustrofobie. Op een bepaald moment was er geen trapleuning meer, maar een los touw dat naar beneden bengelde om ons aan vast te houden. De muren liepen ook heel schuin en de trappen waren vreselijk smal. Ik was beslist niet alleen die stond te trillen op haar benen. Het uitzicht boven was heel mooi. Ondertussen ook een stukje van een mis kunnen meevolgen vanuit de koepel. Was ook niet voor mensen met hoogtevrees. Dan wel weer helemaal te voet terug naar beneden gelopen.
De gelato was dubbel en dik verdiend vandaag!
woensdag 4 september 2013
Rome - woensdag 4 september 2013
Deze morgen kunnen proeven van een echt Italiaans ontbijt: koffie (en de cake was er bij voor toeristen). Schijnbaar ontbijten Italianen niet echt.
Hierna te voet naar Villa Borghese gewandeld. Was een fikse, maar wel mooie wandeling en de zon brandde nog niet te erg. Het zal wel een wonder wezen als ik gedurende deze reis niet aangereden zal worden door een auto of brommer. Het verkeer is hier dus echt levensgevaarlijk. En vaak is het ook gewoon niet duidelijk of je op een verkeersvrij plein of op een baan staat.
Mijn eerste blik op het 'centrum' van Rome was op de Piazza del Popolo. Prachtig plein!! De naam is trouwens afgeleid van een populier die hier uit Nero zijn graf zou gegroeid hebben. Vandaag de dag staan maar weinig bomen meer op het plein. De guillotine waarmee men vroeger executies uitvoerde is gelukkig ook verdwenen.
Hierna via de tuinen van Pincio (voor een prachtig uitzicht op Rome) naar Villa Borghese gegaan. Bij de Galleria eerst mijn ticket gaan oppikken en omdat ik nog 2u moest wachten om binnen te mogen heb ik die tijd op een bankje doorgebracht met een boek. Heerlijk was dat! Voor mij zat de Borghese-kat in haar tuin te waken. Ze was de enige echte ster van heel het domein, want bijna iedereen die langs haar passeerde wou op de foto met de kat. Uiteraard hieronder ook een foto.
De Galleria Villa Borghese was adembenemend en eigenlijk het mooiste museum dat ik al ooit zag en ooit zal zien. De luxe in die villa is ongezien, zelfs aan het plafond hangen schilderijen. Kardinaal Scipione Borghese moet een heel rijk man geweest zijn. In het museum mag je maar 2u binnen, wat veel te weinig is! Heel veel van de schilderijen heb ik eigenlijk ook niet gezien en ook Bernini zijn beelden ben ik voorbij gelopen. Eigenlijk onmiddellijk zaal 8 beginnen zoeken, waardoor ik van de andere werken niet kon genieten. En toen ik zaal 8 gevonden had, ben ik daar dan ook bijna 2 uur gebleven. 2 van de 6 Caravaggio's waren op verplaatsing. Maar David met het hoofd van Goliath hing er gelukkig wel. De andere werken zouden volgens de bewaker op 9 september terugkeren, wat goed uitkomt gezien ik op 11 september nog eens terug ga.
Na het museumbezoek nog wat in het park gewandeld en nog wat bankjes uitgetest vooraleer naar die Spaanse trappen te gaan kijken. Ik begrijp eigenlijk het hele gedoe met die trappen niet. Het moet zowat de drukste plek van Rome zijn en het zijn tenslotte maar trappen. Heb zelf een foto van de Spaanse trappen moeten nemen, zonder de trap er op, want die was zowat bedolven onder de toeristen en irritante verkopers van rozen. Vreselijke plek!!!
Ook een poging ondernomen om de Chiesa Santa Maria del Popolo binnen te gaan, maar ze keken me er buiten omdat mijn schouders niet bedekt waren. Mijn fout, bezoek zal tot volgende week uitgesteld worden.
De avond begon ook wat te vallen, dus werd het tijd om terug richting Vaticaanstad te keren, uiteraard likkend aan een gelato!
Hierna te voet naar Villa Borghese gewandeld. Was een fikse, maar wel mooie wandeling en de zon brandde nog niet te erg. Het zal wel een wonder wezen als ik gedurende deze reis niet aangereden zal worden door een auto of brommer. Het verkeer is hier dus echt levensgevaarlijk. En vaak is het ook gewoon niet duidelijk of je op een verkeersvrij plein of op een baan staat.
Mijn eerste blik op het 'centrum' van Rome was op de Piazza del Popolo. Prachtig plein!! De naam is trouwens afgeleid van een populier die hier uit Nero zijn graf zou gegroeid hebben. Vandaag de dag staan maar weinig bomen meer op het plein. De guillotine waarmee men vroeger executies uitvoerde is gelukkig ook verdwenen.
Hierna via de tuinen van Pincio (voor een prachtig uitzicht op Rome) naar Villa Borghese gegaan. Bij de Galleria eerst mijn ticket gaan oppikken en omdat ik nog 2u moest wachten om binnen te mogen heb ik die tijd op een bankje doorgebracht met een boek. Heerlijk was dat! Voor mij zat de Borghese-kat in haar tuin te waken. Ze was de enige echte ster van heel het domein, want bijna iedereen die langs haar passeerde wou op de foto met de kat. Uiteraard hieronder ook een foto.
De Galleria Villa Borghese was adembenemend en eigenlijk het mooiste museum dat ik al ooit zag en ooit zal zien. De luxe in die villa is ongezien, zelfs aan het plafond hangen schilderijen. Kardinaal Scipione Borghese moet een heel rijk man geweest zijn. In het museum mag je maar 2u binnen, wat veel te weinig is! Heel veel van de schilderijen heb ik eigenlijk ook niet gezien en ook Bernini zijn beelden ben ik voorbij gelopen. Eigenlijk onmiddellijk zaal 8 beginnen zoeken, waardoor ik van de andere werken niet kon genieten. En toen ik zaal 8 gevonden had, ben ik daar dan ook bijna 2 uur gebleven. 2 van de 6 Caravaggio's waren op verplaatsing. Maar David met het hoofd van Goliath hing er gelukkig wel. De andere werken zouden volgens de bewaker op 9 september terugkeren, wat goed uitkomt gezien ik op 11 september nog eens terug ga.
Na het museumbezoek nog wat in het park gewandeld en nog wat bankjes uitgetest vooraleer naar die Spaanse trappen te gaan kijken. Ik begrijp eigenlijk het hele gedoe met die trappen niet. Het moet zowat de drukste plek van Rome zijn en het zijn tenslotte maar trappen. Heb zelf een foto van de Spaanse trappen moeten nemen, zonder de trap er op, want die was zowat bedolven onder de toeristen en irritante verkopers van rozen. Vreselijke plek!!!
Ook een poging ondernomen om de Chiesa Santa Maria del Popolo binnen te gaan, maar ze keken me er buiten omdat mijn schouders niet bedekt waren. Mijn fout, bezoek zal tot volgende week uitgesteld worden.
De avond begon ook wat te vallen, dus werd het tijd om terug richting Vaticaanstad te keren, uiteraard likkend aan een gelato!
dinsdag 3 september 2013
Rome - dinsdag 3 september 2013
Voor de eerste keer in september vakantie genomen en het is werkelijk zalig! Geen lange wachtrijen op de luchthaven, geen vervelende pubers op het vliegtuig, een b&b bijna voor mij alleen,... Dus tot nu toe eigenlijk alleen maar voordelen.
Ook het concept b&b ziet ernaar uit ideaal te zijn voor een alleen reizende vrouw. Pino, de gastheer kwam me op de luchthaven halen en ik kreeg ook een telefoonnummer waarop ik dag en nacht mag bellen moest ik hulp nodig hebben, ook buiten de b&b. Samen met zijn vrouw Antonella runt hij hier alles. Eigenlijk is het een appartement waarin 3 kamers, een onthaal en een minikeuken gemaakt zijn. Alles wel erg net en mooi, en omdat Pino mij wel leek te mogen kreeg ik de grote 2 persoonskamer met balkon, die normaal morgen aan Hollanders zou verhuurd worden. Wat voor hen niet weet, niet deert. Ik ben alvast heel gelukkig met de ruil.
Eens gesetteld kon ik het toch niet laten al snel eens de buurt te gaan verkennen. Ik logeer hier vlakbij het Vaticaan, dus tot daar de verkenning. Het Sint-Pietersplein vond ik eigenlijk klein zijn. Om eerlijk te zijn, twijfelde ik zelf of dit wel het Sint-Pietersplein was... Het kan ook aan mij liggen.
Wel enorm veel geestelijken gezien, uit allerlei landen met allemaal andere gewaden. Ook veel jonge priesters blijkbaar.
Maar hetgeen het meest indruk op me maakte was toch wel de Zwitserse Garde. Het is hun statige vriendelijkheid die het hem doet denk ik.
Ondertussen ook op zoek gegaan naar eten. Cola's van 8 euro vond ik er wel net iets over, ze zouden nog met wijwater mogen gemaakt zijn, dan nog is het te duur. Hopelijk morgen meer geluk.
Ook het concept b&b ziet ernaar uit ideaal te zijn voor een alleen reizende vrouw. Pino, de gastheer kwam me op de luchthaven halen en ik kreeg ook een telefoonnummer waarop ik dag en nacht mag bellen moest ik hulp nodig hebben, ook buiten de b&b. Samen met zijn vrouw Antonella runt hij hier alles. Eigenlijk is het een appartement waarin 3 kamers, een onthaal en een minikeuken gemaakt zijn. Alles wel erg net en mooi, en omdat Pino mij wel leek te mogen kreeg ik de grote 2 persoonskamer met balkon, die normaal morgen aan Hollanders zou verhuurd worden. Wat voor hen niet weet, niet deert. Ik ben alvast heel gelukkig met de ruil.
Eens gesetteld kon ik het toch niet laten al snel eens de buurt te gaan verkennen. Ik logeer hier vlakbij het Vaticaan, dus tot daar de verkenning. Het Sint-Pietersplein vond ik eigenlijk klein zijn. Om eerlijk te zijn, twijfelde ik zelf of dit wel het Sint-Pietersplein was... Het kan ook aan mij liggen.
Wel enorm veel geestelijken gezien, uit allerlei landen met allemaal andere gewaden. Ook veel jonge priesters blijkbaar.
Maar hetgeen het meest indruk op me maakte was toch wel de Zwitserse Garde. Het is hun statige vriendelijkheid die het hem doet denk ik.
Ondertussen ook op zoek gegaan naar eten. Cola's van 8 euro vond ik er wel net iets over, ze zouden nog met wijwater mogen gemaakt zijn, dan nog is het te duur. Hopelijk morgen meer geluk.
Abonneren op:
Posts (Atom)









