Ook het interieur was heel warm; geen tafelkleedjes enz. maar veel hout, vilt en schapenvelletjes. Het leukste was de open keuken, waar we de koks aan het werk konden zien tijdens onze lunch.
We kregen 9 hapjes en 7 gangen. Hieronder een opsomming; al zal de volgorde misschien niet meer helemaal hetzelfde zijn.
De hapjes:
- Een chipje van rendiermos dat gepresenteerd lag op mos. Heel licht en heel puur van smaak.
- Preistengel met een 'krokantje' aan. Enkel de onderste 4 cm van de stengel mocht opgegeten worden. Het viel op hoe super zacht die was. De prei smolt als boter in je mond.
- Worteltjes en radijsjes in hun grond.
- Hierna kwam de ober een glazen potje brengen met iets ongewoon in. Ik zag dat er ijs in het potje zat en ik verwachtte mij dan ook aan een bolletje ijs of zo... maar het bleken levende garnalen te zijn. Ikzelf heb er geen geproefd omdat ik schrik had om zo'n levend beest vast te nemen. Volgens lieve schat smaakten ze ook naar niet zo veel. Persoonlijk vond ik dit er iets over...
- Het kwartelei was wel weer verrukkelijk. Het eitje werd gepresenteerd in een groot ei, op een beetje riet en het rookte nog heel erg.
- Een koekje smakend naar gerookte ham, gepresenteerd in een koekjesdoos.
- Een koekje met verschillende kruiden (dille, boterbloem,...) met daarop een flinterdun eendenvelletje.
- Een koekje van roggebrood met daarop een flinterdun kippenvelletje.
- Het laatste hapje waren geroosterde hazelnootjes met een groene slasaus.
De gangen:
- De eerste gang werd gebracht door de meester zelf (Rene Redzepi). Dit kwam doordat lieve schat tegen iemand van de obers had gezegd dat het mijn verjaardag was. We aten dus biodynamische granen met gedroogde coquilles. De coquilles waren ook weer flinterdun gesneden met een maximum aan smaak.
- De oester was heerlijk (een succes, want normaal lust ik dit niet). Hij was helemaal niet slijmerig, maar een vaste substantie besprenkeld met verse kruiden.
- De bloemkool in een heerlijk sausje van dennenboom en yoghurt geserveerd.
- Een eitje van wilde eend die we zelf mochten bakken op een gloeiend heet bord. Bij het eitje hoorden ook nog vers geplukte kruiden (de chef plukt die elke morgen zelf) en spinazie.
- Eend met verse koriander en flinterdunne appelschijfjes. De combinatie eend met koriander was zo lekker dat ik ze vanaf nu thuis ook zal proberen.
- Het eerste dessert was een peer met daarbij een parfait van dennenboom die leek op een grote spons. Telkens je een hap van de spons nam krimpte ze onmiddellijk in je mond. Heel verslavend eten, net zoals je een bol kaas en een rasp krijgt.
- Het tweede dessert was het beste. Een dun schijfje melk (van structuur moet je denken aan merengue) met klaver en een bolletje melkijs.
- Bij de koffie kregen we nog 3 koekjes, elk verpakt in een koekendoos of in een kerstpakje. Het eerste koekje was de klassieke 'negerinnenzoen' maar dan gevuld met citroenmousse. Het tweede koekje was een chocoladechipje met venkel en het derde was een karamel van bacon.
Bij de koffie kochten we ook nog het boek van Noma, dat de chef zelf signeerde en nadien mocht ik dankzij lieve schat ook nog eens op de foto met Rene Redzepi.
Het eten in Noma is echt een hele belevenis, waarbij ik het nadien echt pijn in het hart had dat het op was. Thuis hetzelfde klaarmaken is echter geen optie, want hoe eenvoudig zijn gerechten ook lijken, er gaan uren (en soms ook dagen) werk aan vooraf.
Een ding is echter zeker, hier komen we nog terug!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten