Chicago woensdag 10 augustus 2011

Met de bus naar Lincoln Park gegaan. De buschauffeur was vreselijk onvriendelijk! Gelukkig was er een andere passagier die het inzag en ons kon bevestigen dat de bus stopte waar we moesten zijn.
Lincoln Park is gigantisch. Zullen zeker nog moeten teruggaan voor de lelievijver enz. want we hebben enkel nog maar de zoo gezien.
De ingang van de zoo is misschien de mooiste die ik ooit zag. Die verloopt via een brug over een vijver met een magnifiek zicht op de skyline van Chicago.
De dierentuin zelf is gratis, iedereen mag er vrij in en uit wandelen, wat ook een fantastisch initiatief is. We zagen grappige apen in allerlei vormen en maten. Er was ook een aap bij die voortdurend aan touwen hing te slingeren. In het vogelhuis liepen en vlogen er allerlei tropische exemplaren vrij rond.
We zagen ook een luid grommende tijger, een koppeltje leeuwen dat tegen het glas aan het slapen was waardoor we ze echt van heel dichtbij zagen, vrolijke en aandachtzoekende pinguïns en Patagonische cavia's. Dat laatste is vanaf nu mijn lievelingsdier geworden ;-).
Heel leuk dagje zoo gehad, enige wat wel zeer vervelend was, is overal die popcorngeur. Overal staan kraampjes waar ze de lekkernij verkopen en overal lopen Amerikanen rond met gigantische emmers. Ze zijn precies ook een attractie.
's Avonds in Alinea van Grant Achatz gaan eten. Toch met gemengde gevoelens. We waren mooi op tijd maar moesten toch in de gang wachten tot er een tafel vrij was (maar we kregen Champagne).
We namen het 18 gangen menu (enkel dat te krijgen) met aangepaste wijnen. Het eten was verrukkelijk, maar veel te veel. We hebben ons er echt overeten! Tegen het eind dolgelukkig dat we geen eten meer kregen! Ook de desserts vielen tegen voor mij. Wel vriendelijke bediening. Er het kookboek gekocht en met een beetje zagen en aandringen een gesigneerde versie gekregen.
Hieronder de beschrijving van de gangen.
-  Watermeloen in verschillende structuren (vorm van lompviseitjes, mousse,...) met Sake. Heel lekker en fris was dat.
- Een gefrituurde banaan met gember en andere kruiden. Dit moest in een keer opgegeten worden om een smaakexplosie te hebben! Was een van de betere gerechten die we kregen!
- Een boomstronk met daarop een oesterblad (een groen blad dat de smaak van oesters heeft), een heerlijke coquille, een een scheermes met sojasmaken. Ik ben absoluut geen fan van sojasmaken, maar ze waren zo subtiel dat je niet anders kon dan ze te lusten.
- Yuba. Dit was een stokje gemaakt uit het vel van gekookte soja met daarrond een kronkelende garnaal besprenkelt met o.a. sesamzaadjes. Zeer lekker. Vooral omdat het stokje (dat ook eetbaar was) de structuur had van het schild van de garnaal.
- De Engelse erwt. Dit was ongetwijfeld de topper van de avond! Nog nooit zo een geniaal gerecht gegeten, zelf niet in Noma. Het gerecht werd geserveerd in een soort glazen appel en bestond in 3 delen. De ober liet ons eerst aan de appel voelen. De bovenkant was warm en de onderkant was koud. Het eerste deel was een structuur van warme erwtencrème die smaakte naar koude, rauwe erwten die vers van het land uit de boon kwamen! Subliem hoe ze die smaak in die crème krijgen! Het tweede deel was een merengue van erwten. Dit was lauw, maar smaakte naar vers gekookte erwten. Eigenlijk het omgekeerde van het eerste deel. Het laatste deel was ijs van Engelse erwtensoep. Je smaakte in het ijs erwtensoep met een subtiel vleugje van spekjes erbij. Er was ook een toefje crème van parmezaan bij en een schepje Granny Smithijs. Het lijkt raar, maar was zeer lekker. Volgens ons is in dit gerecht Alinea op zijn best!
- Gazpacho van tomaten met geitenkaas. Zeer sterk smakende kaas met ook zeer goed doorsmakende tomaten. De gazpacho konden we zelf bijkruiden, want op tafel stond een bergje aarde met allerlei soorten basilicum op. We kregen ook elk een schaartje om de kruiden af te knippen. Beetje nagedaan van Noma, alleen dat je daar de aarde mag opeten.
- Stokje met tonijn, mango en bergamot. Diende in een keer opgegeten te worden zonder met je handen het stokje aan te raken.
- Wilde paddestoelen. Combinatie van verschillende champignons. Was een lekker gerecht, maar veel te zwaar. Vanaf dit gerecht had ik geen honger meer en was het aftellen naar het einde.
- Koude aardappel met warme aardappel in een badje van zwarte truffel. Zeer lekker en ook in een keer op te eten om de smaakexplosie te hebben.
- Lam. Klassiek gerecht maar weer lekker. Waren heel kleine torentjes van een stukje lam met artisjok. Er lag een Franse saus bij en de aardappeltjes hadden de structuur en bijna het uitzicht van veenbesjes.
- Zwarte truffel. Lag in een lepel samen met parmezaan. Geen idee meer wat de structuur hiervan was, jammer gezien het over truffel gaat.
- Bestek geïnspireerd op Miro. Wellicht de meest originele presentatie. We kregen een bord met vorken en lepels en messen op die kriskras door elkaar lagen (zoals mikado). Op elk bestek lag een klein hapje. Een stukje Foie Gras, een stukje vijg, een hapje eend,... en een stuk olijf die volgens mij niet paste (volgens lieve schat wel die nu vindt dat ik geen smaak heb) in het geheel van de zoetere smaken.
- Short Rib. Een vel pasta die we mochten openleggen op een speciaal kommetje. De ober kwam er kleine brokjes rundvlees op leggen en wij mochten er dan braambes, zout, look,... bij leggen. De pasta moest dan dichtgevouwd worden en opgegeten met de handen.
- Inktvis met aubergine. Het was een klein hapje, in een bol kommetje geserveerd. Het kommetje kon niet neergezet worden en er lag een vork op. Op de vork zat de inktvis, in het kommetje de espuma van bieslook.
- Yuzu snow. Dit was het meest verfrissende hapje van de avond en een echte verademing na al die gangen. Het was een soort dikke, stenen trechter van vorm met daarin een laagje sneeuw (zoals sneeuw er uit ziet) van Yuzu (citrusvrucht).
- Perzik. Een groot bord met allemaal kubussen op van gelei. Er waren er een paar die naar perzik smaakten, maar er waren er veel te veel die naar basilicum en balsamico smaakten. Niet echt mijn ding voor een dessert.
- Citroengras. Een buis om in 1 keer uit te drinken met daarin basilicum (alweer, waarschijnlijk de rest van de plantentuin bij de gazpacho die we niet opkregen) en granaatappel.
- Chocolade. Allemaal schilfers die naar fletse melkchocolade smaakten, gecombineerd met peper (alweer kruiden) en rum. Veel te zwaar en eigenlijk met tegenzin opgegeten.