Deze morgen de Mole Antonelliana gezocht. Ondanks die toren normaal gezien zou moeten opvallen, lijkt het van op de grond alsof hij verstopt zit tussen de andere gebouwen. Dus ik heb de toren gezocht. Hij werd al in 1863 ontworpen ( als Joodse gebedsruimte) en hij is het symbool van de stad. Nu is het Museo del Cinema er gevestigd. Oorspronkelijk vond ik hem niet passen in Turijn, ik vond hem aartslelijk eigenlijk. Ondertussen heb ik mijn mening moeten herzien. Turijn is een stad die heel moeilijk te bevatten is en hij past hier eigenlijk wel. De binnenkant van de Mole vond ik verbluffend zelfs, waardoor de buitenkant ook weer mooier aandoet.
Binnen kan je met een lift naar boven, de koker waar ze door moet wordt naar boven toe smaller. Toen ik er in stond, had ik meteen weeral spijt van mijn keuze, maar het uitzicht is wel mooi en van in de lift zie je hoe het Museo del Cinema opgebouwd is, wat nog mooier is dan het uitzicht op de toren. Het Museo is ook de moeite. Het is ontworpen door dezelfde ontwerper van het Automuseum, en dat zie je ook. De eerste verdieping gaat over hoe de film ontstaan is. De hele eerste experimenten met bewegende beelden zijn er te zien. De eerste Italiaanse film werd zelfs in Turijn opgenomen. De tweede verdieping gaat over films in het algemeen. Veel foto's van Ginger Rogers, Fred Astaire, Greta Garbo,... Ook de maskers van de Star Wars clan lagen er. En in het midden zijn er ligzetels van waaruit je naar de top van de toren kan kijken. Daarvoor alleen al zou iedereen het museum moeten bezoeken.
Over de middag een terrasje gedaan. De ober was super vriendelijk en wou mij de Italiaanse kaart uitleggen. Ik begreep er niet veel van en dus lukraak een Turijnse specialiteit uitgekozen. Het bleek een soort steak tartaar te zijn. Super vers en super lekker.
De Via Po afgewandeld tot aan, hoe kan het ook anders, de Po. Heel mooie, brede rivier. De stad aan de overkant van de Po is opmerkelijk rustiger. Een zeer lastige (door de hitte) beklimming gedaan naar de Monte dei Cappuccini. Maar het was het waard, want het uitzicht op Turijn en de Mole was zoals op de postkaarten. Doordat ik heel dringend naar toilet moest, noodgedwongen het Museo della Montagna bezocht. Het ging dus over bergen en daarmee is alles gezegd. Maar er bleek een terras te zijn vanwaar je nog een mooier uitzicht hebt op de stad. Er ook een foto moeten nemen van een bejaard koppel Italianen. Zij wilden dan absoluut een foto van mij nemen. Heel boeiend gesprek gehad over hoe mijn fototoestel werkte en de man kon bijna niet meer stoppen met fotograferen. Het waren 2 heel lieve mensen, alleen jammer dat de foto's die ze van mij namen allemaal wazig bleken te zijn. Hopelijk hebben zij wel een goede foto.
Op terugweg een ijsje gegeten en gestopt bij Stratta, de beste patisserie van de stad met de meest onvriendelijke bediening.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten