Bij de bakker kocht Nagore typische Baskische broodjes die enkel in Bilbao te verkrijgen zijn. Vergelijk het met een soort erg gesuikerde maar lichte sandwich, met binnenin slagroom. Een echte caloriebom dus.
Hierna nog vluchtig een kijkje genomen in de oude bibliotheek en bij een of andere administratieve dienst die ook in een oud gebouw gelegen was.
Dan de trein genomen naar Portugalete waar een hoge brug te zien is waaraan een soort 'bak' hangt te bengelen om auto's en voetgangers te vervoeren. Met de lift werden we tot op de brug gebracht. Was enorm hoog, maar hadden een prachtig uitzicht. De hele reis nog geen Vlamingen gezien of gehoord, behalve boven op de brug liep er een groep bejaarde, luidruchtige exemplaren rond.
Na de brug nog een lange wandeling gemaakt langs de zee en de haven tot aan de kastelen van Getxo. Heel mooi en ondanks het eigenlijk de hele dag slecht weer was, scheen de zon tijdens onze wandeling. Tot slot met de metro terug naar Bilbao gegaan en dan 2' trein naar het appartement van Nagore haar ouders. Ze nemen de trein omdat het appartement vrij hoog in de bergen gelegen is. Tegen 16u daar geluncht. Is heel normaal, Spanjaarden zouden altijd maar omstreeks dat uur lunchen. Daarna ook 2 u lang de siësta meegevolgd. Dan wordt er niet gewerkt en in de zetel geslapen of naar tv gekeken. En tegen 18u begint eigenlijk de dag pas. Dan maken ze een lange wandeling in de stad, op een heel traag tempo. Basken zouden liefst van al rondslenteren... Na het wandelen begint er terug een tocht langs de pintxosbars. Elk kwartier gaan ze naar een andere bar om een glas te drinken en een hapje te eten. Heel leuke en gezellige traditie, maar hun dagen zijn toch wel erg lang en zeer vermoeiend.
Conclusie van de reis: wij zouden iets meer Baskisch moeten leven!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten