Na een paar uur rondgezworven te hebben dan toch het museum gevonden. De buitenkant viel heel lelijk tegen. Afgrijselijk gebouw dat ook heel klein leek te zijn. De binnenkant was echter een pareltje. Prachtige werken bekeken van Jan Gossart, José de Ribera, Sorolla,... De 2 mooiste werken waren misschien wel van Murillo (St.Peter in tranen, heel menselijk en echt) en uiteraard het tragische 'de zelfmoord van Lucretia' door Cranach de oude. Er was ook een tentoonstelling over basterretxea, maar dit is toch mijn ding niet. Vond het allemaal heel lelijk en zeker niet tijdloos, wat toch wel wenselijk is als je designer van beroep bent.
Hierna, op aanraden van een plaatselijke inwoner, 'La Alhondiga Building' gezocht waar af en toe exposities zouden plaatsvinden die de moeite zijn. Ook weeral heel lang gezocht naar dat gebouw, zelfs met een stadsplan. Uiteindelijk bleek het een soort van ondergrondse parking te zijn, vandaar dat ik het niet vond. Tentoonstellingen waren er helaas niet, maar binnenin was de architectuur heel speciaal. Er was een gigantisch grote zaal met lichtgevende bankjes en allemaal verschillend uitziende zuilen. Op die zuilen rustten dan weer andere zalen die dienst deden als fitness, kantoren,... Het gebouw zou ontworpen geweest zijn door Ricardo Bastida en Philippe Starck. Heel speciaal eigenlijk en ben blij dat ik het zag.
Hierna nog wat rondgeslenterd in het oude deel van Bilbao, tot mijn voeten pijn deden van het wandelen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten