De tocht begonnen ten Noorden van de Rynek, langs de Planty. De Planty is de vroegere stadsomwalling. Begin 19de eeuw werd die door de Oostenrijkers afgebroken en er werd een 'groene gordel' van gemaakt. Heel gezellig om er rond te wandelen. Moest ik hier wonen, zou ik hier komen lopen.
Door de Sint-Florianuspoort de stad weer binnen gekomen. Dit is de enige van de 8 toegangspoorten die nog bewaard gebleven is. Nu is er vooral de overheersende, heerlijke geur van olieverf door de kunstenaars die daar aan het werk zijn.
Naast de poort lag het Czatoryski-museum. Dit museum zou de privé collectie van prinses Czatoryski moeten bevatten met als hoogtepunt 'De dame met de hermelijn' van Da Vinci. Helaas, naast een hoop oude, middeleeuwse potten en pannen en mummies was er weinig te zien. Het museum is volop in restauratie en van schilderkunst was er dus helemaal geen sprake. Met als gevolg in 5' terug buiten en mijn snelste museumbezoek ooit! De dame aan de balie zei me wel nog in het Pools dat de Hermelijn elders hangt. Helaas totaal niet begrepen waar, dus besloten om de rest van de dag op zoek te gaan waar De dame met de hermelijn hangt.
Door de winkelstraat terug naar de Rynek gewandeld en vandaar een willekeurige straat in gewandeld waar ik per toeval verzeild raakte in een stoet met paarden en militairen. Overal ook heel veel politiebewaking te zien, dus dacht ik dat er wel een heel belangrijk persoon in de stad aanwezig moest zijn. Helaas waren het de feestelijkheden ivm de bevrijding die lichtjes overdreven waren.
Hierna naar de Wawel gewandeld. Prachtig paleizencomplex op een heuvel met een schitterend uitzicht. De ideale plek voor een zondag in de herfst. Meteen ook de Hermelijn gevonden. Museum was spijtig genoeg gesloten, dus dinsdag zal ik moeten terug gaan. Ga dan meteen de rest eens grondig bekijken, want het was er nu koppen lopen.
Terug afgedaald naar de Rynek en ondertussen een cupcake als middagmaal veroberd en voor een prikje mijn eigen 'Hermelijn' ( sorry Harold) kunnen kopen. In tussentijd ook redelijk wat kunstgalerijen bezocht.
Omdat het nog maar 14 u was en ik precies alles in grote lijnen al gezien had, besloten om te voet naar Krazimierz te gaan en daar wat rond te kuieren. De Joodse buurt is meteen ook mijn favoriete buurt van Krakau. Heel veel kleine winkeltjes met kerstspullen en kunstgalerijen. De ene kunstgalerij was wel wat vreemder dan de andere. Zo kwam ik plots terecht in een donkere kelder met allemaal metalen en ijzeren lingerie en doodskoppen en op de achtergrond speelde 'het zwanemeer' heel luid en tragisch. Een koppel met kinderen ging ook net de afdaling maken, heb hen dit maar afgeraden.
Tegen dat het donker werd ook nog eens 'streetfood' uitgeprobeerd gezien ik niet graag alleen op restaurant ga. De Joodse Turken spraken helaas geen Engels en ik spreek nog steeds geen Pools, dus ik kreeg helemaal iets anders dan ik eigenlijk bestelde, maar het was ook weer voortreffelijk.
En ook vandaag weer enkel en alleen in het Pools aangesproken geweest. En als ze zien dat ik vreemd kijk, altijd weer dezelfde opmerking, 'sorry we dachten dat je Pools was'.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten