'De dame met de hermelijn' was dus inderdaad te bezichtigen in de Wawelburcht. Je moest een ticket kopen per schilderij dat je wou bekijken ?! Heb ik dus nog nooit meegemaakt! Alles bekijken zou dus duur worden en ten slotte kwam ik voor de hermelijn. Toen ik mijn kaartje vroeg, bleek de maand november plots gratis te zijn, maar ik mocht wel maar binnen 3 uren binnen gaan. Heb ik dus ook nog nooit meegemaakt, tenzij in het Ufizi, maar dat is daar om het museum anders overrompeld wordt. Dus heb ik iets gedaan, wat ik nog nooit eerder in mijn leven gedaan heb. Ik heb het kaartje weggegooid en het museum 'moedersgewijs' vanuit de giftshop bekeken.
Hierna te voet terug naar het oude centrum gegaan, om van daaruit naar Schindler's factory te gaan. Volgens de Ier gisteren was die heel gemakkelijk te vinden. Ik vond van niet, gezien ik weer uren rondgezworven heb in het vroegere getto Podgorze.
Uitgeput aangekomen aan de fabriek. Tot mijn grote verbazing was er ook een prachtig, nieuw museum in gevestigd. Het museum behandelde raar maar waar in mindere mate het leven van Oskar Schindler, maar veeleer het leven van de Joden tijdens de oorlog. Het meest indrukwekkende was een zaal waar ze het puin na een bombardement hadden nagemaakt. Met echte stenen op de vloer enz. Het voelde heel echt aan denk ik. Na uren in het museum rondgezworven te hebben, daar ook nog een stuk cheesecake geproefd.
Achteraf gezien was ik wel blij dat ik niet gewacht heb op die hermelijn, anders had ik nooit geen tijd meer gehad voor Schindlers factory.
Tot slot alweer teruggekeerd naar het oude centrum om nog wat souveniers te verzamelen voor iedereen.
Conclusie van de reis:
- prachtige stad waar Barcelona zelf niet kan aan tippen.
- heerlijke winterse sfeer
- heel vriendelijke mensen
- hoogstwaarschijnlijk keer ik hier nog terug.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten