Vanmorgen met de trein naar Brussel-Zuid vertrokken, om van daar de Thalys naar Parijs te nemen. Natuurlijk veel te vroeg, wegens geen betere aansluiting en geen zin in het gesukkel met valiezen en overstappen, waardoor ik bijna nog 2u in een ijskoud station gewacht heb.
Op de Thalys zelf, hoe kan het ook anders, zat iedereen weer op de verkeerde plaats en was er een ware stoelendans aan de gang. Toen we aankwamen in Parijs had iedereen gelukkig zijn plekje gevonden.
Vrij snel met de metro naar het hotel gegaan, rap de bagage achter gelaten en naar het Louvre vertrokken.
Paar metrohaltes vroeger afgestapt om toch wat buitenlucht te kunnen opsnuiven. Langs de beurs van Parijs eerst naar het Palais Royal gegaan. Het park lag er schitterend bij. Heerlijk koud en een stralende zon. Daniel Burens kolommen nog eens gaan bekijken, maar vond ze er toch wat verouderd bij liggen.
Hierna naar de piramides van het Louvre gegaan en zitten rondkijken naar alle mensen die om een of andere belachelijke reden gefotografeerd willen worden alsof ze het topje van de piramide vast hebben. Hilarisch!
Per ongeluk ook een lange rij wachtenden voorbij gestoken om een ticket te bemachtigen. Aanvankelijk was er luid protest dat ik achteraan moest aanschuiven, maar gezien ik toch alleen was werd het me vergeven. Zeker een uur uitgespaard!
Aan het Louvre zelf heb ik eigenlijk een hekel. Veel te druk, alles hangt op elkaar en de mensen flitsen er op los met camera's die elk jaar een grotere lens krijgen.
Als eerste de drukke Denon vleugel bezocht. Eigenlijk enkel en alleen gaan kijken naar het werk van Caravaggio. Ik krijg nog altijd kippenvel bij het zien van 'Dood van een maagd'. Terloops ook 'De kroning van Napoleon' van David gezien. Ik wist dat het een heel groot doek was, maar in het echt is het gigantisch. Het druk bezochtste werk was uiteraard de Mona Lisa. Honderden mensen stonden aan te schuiven om haar ( of moet ik schrijven hem?) te zien en ik begrijp nog altijd niet waarom. Normaal koop ik van elk bezocht museum de museumgids, maar zolang de Mona Lisa op de kaft van de gids van het Louvre staat te grijnzen, weiger ik hem aan te schaffen.
Na het alarm de zoveelste keer te horen afgaan besloten om rustigere oorden in de Richelieu vleugel te gaan opzoeken. Daar liep ik zo goed als alleen tussen de tapijten en het aardewerk. Soms moet je ook gewoon rondwandelen in een museum en genieten van de stilte, en daarvoor zijn de potten en pannen afdelingen ideaal!

Geen opmerkingen:
Een reactie posten