Bilbao - vrijdag 17 mei 2013

Een dag doorgebracht met Nagore en haar familie. Vanmorgen eerst naar de markt gaan kijken. De mensen hier eten ongeveer 3x per week verse vis, het liefst gefrituurd. Vandaar ook de enorme hoeveelheid viskramen.
Bij de bakker kocht Nagore typische Baskische broodjes die enkel in Bilbao te verkrijgen zijn. Vergelijk het met een soort erg gesuikerde maar lichte sandwich, met binnenin slagroom. Een echte caloriebom dus.
Hierna nog vluchtig een kijkje genomen in de oude bibliotheek en bij een of andere administratieve dienst die ook in een oud gebouw gelegen was.
Dan de trein genomen naar Portugalete waar een hoge brug te zien is waaraan een soort 'bak' hangt te bengelen om auto's en voetgangers te vervoeren. Met de lift werden we tot op de brug gebracht. Was enorm hoog, maar hadden een prachtig uitzicht. De hele reis nog geen Vlamingen gezien of gehoord, behalve boven op de brug liep er een groep bejaarde, luidruchtige exemplaren rond.
Na de brug nog een lange wandeling gemaakt langs de zee en de haven tot aan de kastelen van Getxo. Heel mooi en ondanks het eigenlijk de hele dag slecht weer was, scheen de zon tijdens onze wandeling. Tot slot met de metro terug naar Bilbao gegaan en dan 2' trein naar het appartement van Nagore haar ouders. Ze nemen de trein omdat het appartement vrij hoog in de bergen gelegen is. Tegen 16u daar geluncht. Is heel normaal, Spanjaarden zouden altijd maar omstreeks dat uur lunchen.  Daarna ook 2 u lang de siësta meegevolgd. Dan wordt er niet gewerkt en in de zetel geslapen of naar tv gekeken. En tegen 18u begint eigenlijk de dag pas. Dan maken ze een lange wandeling in de stad, op een heel traag tempo. Basken zouden liefst van al rondslenteren... Na het wandelen begint er terug een tocht langs de pintxosbars. Elk kwartier gaan ze naar een andere bar om een glas te drinken en een hapje te eten. Heel leuke en gezellige traditie, maar hun dagen zijn toch wel erg lang en zeer vermoeiend.
Conclusie van de reis: wij zouden iets meer Baskisch moeten leven!

Bilbao - donderdag 16 mei 2013

Deze morgen opgestaan met verschrikkelijk slecht weer. In El Corte Ingles gaan schuilen voor de regen en er met heel veel moeite een bedel voor mijn armband kunnen kopen. De Spaanse lessen zullen echt wel van pas komen!
Hierna naar het Guggenheim gegaan. De buitenkant met alle bijhorende kunst nog eens grondig bekeken en ondertussen kwam de zon er ook weer een beetje door.
Binnenin was het museum echter nog mooier. Prachtig werk gezien van Richard Serra (The matter of time). Hij bouwde hier grote constructies, waar je kan in wandelen. Alle constructies zijn min of meer  ovaal en allemaal 'voelen' ze anders aan als je er in loopt. Heel erg speciaal en heel moeilijk te beschrijven. Verder was er ook een tentoonstelling over Franse kunstenaars tijdens WO II. prachtige werken gezien van Otto Dix, Delvaux, Germaine Richiers, Picasso, Klee, Kandinsky,.... Te veel om op te noemen. De derde verdieping van het Guggenheim stelde niks voor. Daar was een enorme zaal gewijd aan een soort van constructie die erg veel op een Ikea-keuken leek. Zou ook kunst zijn, maar dit gaat toch te ver voor mij. Hier echt in een vogelvlucht doorgelopen.
Maar ondanks de triestige bovenverdieping blijft het een heel bijzonder museum! En de collectie zou ook voortdurend veranderen zodat elke keer als je het museum bezoekt, het er anders uitziet. Ben er helemaal aan verkocht!!!
Terug naar het hotel gewandeld langs het water. Was een prachtige wandeling onder een heerlijke blauwe hemel.
Tegen 19u afgesproken met een Spaans gezin. Verschillende bars afgeschuimd en in elke bar een andere pintxos geproefd. Heel erg lekkere en leuke traditie! Zij doen dit minstens 1 keer in de week en ze begrijpen niet waarom Belgen altijd in hun huizen kruipen. Basken leven blijkbaar meestal op straat, maar ze mogen ook wel een siësta houden op het werk.

Bilbao - Woensdag 15 mei 2013

Vanmorgen te voet het Museo de Belles Artes gezocht. Ik dacht dit zonder stadsplan te kunnen, maar helaas is mijn oriëntatie niet dat, dus traditiegetrouw fantastisch verloren gelopen in de achterbuurten van Bilbao. Het was er behoorlijk veilig, maar het aantal proper uitziende bedelaars viel wel erg op. Mensen, 50plussers vaak, die wellicht geen werk hebben staan verkleed in hun trouwjurk, in een zilveren pak, in zichzelf,... te bedelen op straat. Ook weeral een betoging gezien, maar die bestond maar uit een 15 man. Was redelijk triestig eigenlijk, maar ze konden wel veel lawaai maken.
Na een paar uur rondgezworven te hebben dan toch het museum gevonden. De buitenkant viel heel lelijk tegen. Afgrijselijk gebouw dat ook heel klein leek te zijn. De binnenkant was echter een pareltje. Prachtige werken bekeken van Jan Gossart, José de Ribera, Sorolla,... De 2 mooiste werken waren misschien wel van Murillo (St.Peter in tranen, heel menselijk en echt) en uiteraard het tragische 'de zelfmoord van Lucretia' door Cranach de oude. Er was ook een tentoonstelling over basterretxea, maar dit is toch mijn ding niet. Vond het allemaal heel lelijk en zeker niet tijdloos, wat toch wel wenselijk is als je designer van beroep bent.
Hierna, op aanraden van een plaatselijke inwoner, 'La Alhondiga Building' gezocht waar af en toe exposities zouden plaatsvinden die de moeite zijn. Ook weeral heel lang gezocht naar dat gebouw, zelfs met een stadsplan. Uiteindelijk bleek het een soort van ondergrondse parking te zijn, vandaar dat ik het niet vond. Tentoonstellingen waren er helaas niet, maar binnenin was de architectuur heel speciaal. Er was een gigantisch grote zaal met lichtgevende bankjes en allemaal verschillend uitziende zuilen. Op die zuilen rustten dan weer andere zalen die dienst deden als fitness, kantoren,... Het gebouw zou ontworpen geweest zijn door Ricardo Bastida en Philippe Starck. Heel speciaal eigenlijk en ben blij dat ik het zag.
Hierna nog wat rondgeslenterd in het oude deel van Bilbao, tot mijn voeten pijn deden van het wandelen.

Bilbao - dinsdag 14 mei 2013

Door de staking op Zaventem enkel met handbagage vertrokken. Vroeger vloekte ik steeds op mensen met hun trolleys, maar het moet gezegd, het is super handig! Geen gesleur, veel tijdwinst, zekerheid dat de bagage niet achterblijft,...
In Bilbao nog even getwijfeld om de bus te nemen naar het hotel, maar doordat die maar niet afkwam en wegens gebrek aan een plattegrond van de stad dan toch maar een taxi genomen.
Eerste indruk: prachtige groene omgeving en oude gebouwen worden heel stijlvol afgewisseld met moderne exemplaren. Er hangt ook zo een typische sfeer in de straten die moeilijk te beschrijven valt, maar het is hier gezellig.
Nog wat geprofiteerd van de zon vandaag en dus rap de bagage in het hotel achtergelaten en de stad eens doorwandeld. Overal heel mooie winkels te zien. Er valt hier zelfs precies meer te shoppen dan in Barcelona. Overal waar je kijken kan zijn er bomen, parken of water, heel leuk allemaal. Tegen de avond werd het echter heel erg bewolkt en de komende dagen zou het hier ook de hele dag door regenen. We zullen zien.
Bilbao is niet zo groot en het Guggenheim leek mij langs de buitenkant ook maar een klein museum. Heel jammer dat de hond van Koons ook in de stellingen staat, zal ik dus niet kunnen zien, tenzij er tegen vrijdag alweer bloemen inzitten.

Parijs - zondag 31 maart 2013

Vanmiddag, na een uitgebreid paasontbijt, naar Musee d'Orsay vertrokken en er 6 uur later weer buitengewandeld.
Nog altijd een prachtig museum met een indrukwekkende collectie. 2 jaar geleden zijn ze aan grondige renovaties in het museum begonnen, en die waren nu ongeveer af. Nog een aantal zalen waren niet toegankelijk. Vond de oude opstelling toch wel beter denk ik. Toen hing alles chronologisch, nu helemaal niet meer. Alle impressionisten zijn op de bovenste verdieping te vinden behalve een aantal werken van Van Gogh, Monet, Manet en Renoir die ook nog elders in het museum floreren.
'Au Lit' van 'Vuillard' na 2 keer de ronde gedaan te hebben, maar niet teruggevonden. Vond ik heel jammer. Hetzelfde verhaal over de 'Grande Danseuse Habillee' en 'La charmeuse de serpents'. Al bij al blijft het echter heel erg de moeite hier eens langs te komen.
En hiermee zit het weekend Parijs er weeral op.
Ondanks dat ik precies heel zwaar de toerist heb uitgehangen, toch een schitterend paasweekend beleefd.

Parijs - zaterdag 30 maart 2013

Heerlijk uitgeslapen en daarna naar mijn lievelingsplek in Parijs gegaan, Sainte-Chapelle. Dit is een kerk die eigenlijk gebouwd was als reliekschrijn om er de doornenkroon van Jezus te bewaren (het reliek op zich is wel nooit erkend door het Vaticaan). Nu is Sainte-Chapelle wereldberoemd voor zijn prachtige glasramen. Ze waren helaas niet allemaal te zien, want er zijn restauraties gaande. Weer heel lang moeten aanschuiven om binnen te raken, maar het loonde.
Hierna, via veel omwegen, te voet naar Jardin des Tuileries gegaan om daar het Musee de l'orangerie te zien. In het park bijna bestolen geweest door een wel heel agressieve dame die ook nog doof bleek te zijn. Ze duwde een balpen in mijn handen om een lijst te tekenen en geld te vragen. Ben zeker dat moest ik mijn portefeuille uitgehaald hebben, alles weg was geweest. Ze vergat echter dat een toeriste ook agressief kan zijn.
Behoorlijk lang in het museum rondgehangen en genoten van de waterlelies van Monet, het werk van Renoir en de prachtige doeken van Derain.
Besloten om van hieruit te voet naar het hotel terug te keren.
Alweer een omweg gemaakt via Forum des Halles, maar vond dit een ietwat rare buurt. Precies alsof ik overal 'bendes' zag rondlopen. Heel druk ook. Per toeval ook op het Centre Pompidou gebotst, maar daar niet ingegaan. Vind het een afgrijselijk gebouw. Ook nog wat 'window shopping' in Le Marais gedaan, bij Bastille in een soort betoging van vreemdelingen terecht gekomen en bij Breguet Sabin de metro genomen naar het hotel. Had de hele afstand precies heel zwaar onderschat.

Parijs - vrijdag 29 maart 2013

Vanmorgen met de trein naar Brussel-Zuid vertrokken, om van daar de Thalys naar Parijs te nemen. Natuurlijk veel te vroeg, wegens geen betere aansluiting en geen zin in het gesukkel met valiezen en overstappen, waardoor ik bijna nog 2u in een ijskoud station gewacht heb.
Op de Thalys zelf, hoe kan het ook anders, zat iedereen weer op de verkeerde plaats en was er een ware stoelendans aan de gang. Toen we aankwamen in Parijs had iedereen gelukkig zijn plekje gevonden.
Vrij snel met de metro naar het hotel gegaan, rap de bagage achter gelaten en naar het Louvre vertrokken.
Paar metrohaltes vroeger afgestapt om toch wat buitenlucht te kunnen opsnuiven. Langs de beurs van Parijs eerst naar het Palais Royal gegaan. Het park lag er schitterend bij. Heerlijk koud en een stralende zon. Daniel Burens kolommen nog eens gaan bekijken, maar vond ze er toch wat verouderd bij liggen.
Hierna naar de piramides van het Louvre gegaan en zitten rondkijken naar alle mensen die om een of andere belachelijke reden gefotografeerd willen worden alsof ze het topje van de piramide vast hebben. Hilarisch!
Per ongeluk ook een lange rij wachtenden voorbij gestoken om een ticket te bemachtigen. Aanvankelijk was er luid protest dat ik achteraan moest aanschuiven, maar gezien ik toch alleen was werd het me vergeven. Zeker een uur uitgespaard!
Aan het Louvre zelf heb ik eigenlijk een hekel. Veel te druk, alles hangt op elkaar en de mensen flitsen er op los met camera's die elk jaar een grotere lens krijgen.
Als eerste de drukke Denon vleugel bezocht. Eigenlijk enkel en alleen gaan kijken naar het werk van Caravaggio. Ik krijg nog altijd kippenvel bij het zien van 'Dood van een maagd'.  Terloops ook 'De kroning van Napoleon' van David gezien. Ik wist dat het een heel groot doek was, maar in het echt is het gigantisch. Het druk bezochtste werk was uiteraard de Mona Lisa. Honderden mensen stonden aan te schuiven om haar ( of moet ik schrijven hem?) te zien en ik begrijp nog altijd niet waarom. Normaal koop ik van elk bezocht museum de museumgids, maar zolang de Mona Lisa op de kaft van de gids van het Louvre staat te grijnzen, weiger ik hem aan te schaffen.
Na het alarm de zoveelste keer te horen afgaan besloten om rustigere oorden in de Richelieu vleugel te gaan opzoeken. Daar liep ik zo goed als alleen tussen de tapijten en het aardewerk. Soms moet je ook gewoon rondwandelen in een museum en genieten van de stilte, en daarvoor zijn de potten en pannen afdelingen ideaal!